سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
54
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
قوله : لتناوله الجرّ بالحرف و الاضافة : ضمير در « لتناوله » به « الجرّ » راجع است . قوله : قوله فى شرح الكافية : ضمير منصوبى در « قاله » به « تناوله الجرّ بالحرف و الاضافة » عود مىكند . قوله : سيأتى انّ مذهبه : يعنى مذهب و رأى مصنّف و مقصود از « سيأتى » ، سيأتى فى باب الاضافة مىباشد . قوله : فذكر حرف الجرّ شامل له : ضمير در « له » به جرّ و مضاف اليه راجع است . قوله : الّا ان يراعى مذهب غيره : ضمير فاعلى در « يراعى » و ضمير مجرورى در « غيره » به مصنّف راجع است . قوله : فتأمّل : شايد اشاره باشد باينكه هرمصنّف و مؤلّفى در كتاب خود كه مطالب و مسائل را به رأى و عقيده خويش بيان مىكند معنا ندارد به جهت مراعات مذهب ديگران آنچه بنظرش حقّ و صحيح است مورد اغماض قرار داده و صرفا به منظور مراعات ادب مطلب صواب را ناديده انگارد . شرح عربى : و التّنوين ، المنقسم للتّمكّن و التّنكير و المقابلة و العوض . و حدّه : نون تثبت لفظا لا حظّا . ترجمه و شرح : مصنّف گويد : يكى ديگر از علائم اسم تنوين است . اقسام تنوين شارح گويد : تنوين تقسيم مىشود باقسامى كه ذيلا تشريح مىشوند : 1 - تنوين تمكّن كه به آن صرف نيز مىگويند تنوينى است كه صرفا در اسماء منصرف ديده مىشود يعنى دلالت مىكند كه اسم تمام اقسام اعراب را